Bλέποντας με ψύχραιμη ματιά την σημερινή κατάσταση, αναρωτιέται κανείς σε ποιο βαθμό και επίπεδο έχει επηρεάσει την καθημερινότητα μας.

Για λόγους προφανείς, καλούμαστε να επιλέξουμε σε ποιές υλικές ανάγκες θα κάνουμε έκπτωση. Προσωπικά πιστεύω ότι η σύνεση δεν είναι χαρακτηριστικό που πρέπει να διέπει τις επιλογές μας μόνο σήμερα. Βέβαια, έγινε αναγκαίο κακό επιβαλλόμενο και τυλιγμένο σε κορδέλα με την “κρίση”. 

Η έλλειψη χρημάτων μπορεί να σε εμποδίσει να κάνεις σπατάλες και να προβείς σε εκπτώσεις. Ναι! Όπως έλεγε και κάποιος σοφός όμως, ακόμα και στην κατανάλωση νερού (H₂O) να υπερβάλλεις, ζημιά θα κάνει στον οργανισμό. Δυστυχώς η έκπτωση αυτή δεν περιορίζεται στη μείωση των δαπανών αλλά μεταμορφώθηκε σε έκπτωση αναγκών. Σίγουρα, δεν δύναται να είναι οι ίδιες με πριν 20 ή έστω 10 χρόνια, μήπως όμως κάνουμε υπερβολικά πολλούς συμβιβασμούς; Με τον εαυτό μας πρώτα και ύστερα με την περιρρέουσα κατάσταση.

Το μέτρον από άριστον έγινε τόσο διαφανές, που ξεχωρίζεις από πίσω τον Αριστοτέλη να σερβίρει την παραδοσιακή φραπεδιά με 4 ευρώ, γιατί όλα κι όλα: “Το κράτος μας κλέβει τον ιδρώτα με το χαράτσι, αλλά η καφετέρια που της στοιχίζει 10 λεπτά και το πουλάει 4 ευρώ ΟΧΙ”.

Τελικά, γιατί είναι άριστον το να βάλεις σε όλα μέτρο; μήπως οι αρχαίοι εννοούσαν “Μέτρον Άριστον” σκέτο; (όχι με γάλα γιατί νηστεύω).